Pokazywanie postów oznaczonych etykietą fotografia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą fotografia. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 27 lipca 2017

Ludzie są solą ziemi

Gold mine. Serra Pelada, state of Pará, Brazil, 1986; źródło: artsy.net
Sebastião Salgado od kilkudziesięciu lat za pomocą swoich fotografii szkicuje przerażającą panoramę piekła. Bieda i cierpienie dotykające całe społeczeństwa, wojny, ludobójstwa, klęski naturalne i katastrofy wywołane przez człowieka – utrwalone w formie pięciu monumentalnych projektów. Temat nigdy nie zostanie wyczerpany, jednak wpływ działalności znanego fotoreportera na nasze rozumienie kondycji człowieka i kultur dotkniętych najgorszymi problemami jest bezsprzeczny. Doskonałym wprowadzeniem w tema-
tykę twórczości Salgado jest natomiast film dokumentalny z 2014 roku pt. „Sól ziemi”.



Źródło ilustracji: film.onet.pl

Kuwait, 1991; źródło: artsy.net
The once-prestigious Jade Maiwan Avenue. Kabul, Afghanistan, 1996; źródło: artsy.net

Choć twórczość Salgado oparta jest w znacznym stopniu na społecznym reportażu przy pomocy odpowiednich środków wizualnych, fotograf wypracował bardzo charakterystyczne techniki „malowania światłem”. Rzeczywistość odtwarza wyłącznie na monochroma-
tycznych, kontrastowych i niezwykle dramatycznych fotografiach, polegając głównie na rzeźbiarskich właściwościach przestrzeni
i światła oraz perfekcyjnym warsztacie kompozycyjnym. W większości prac występuje wysoka rozpiętość tonalna i oświetlenie
o znacznie obniżonym natężeniu, dzięki czemu przesycona czerń przeważa nad srebrnymi światłocieniami. Zaangażowanie ideolo-
giczne wyrażone poprzez subiektywne kadry i niezwykła szczegółowość to kolejne ważne cechy estetyki Salgado, który dzięki unikatowemu stylowi stworzył bardzo spójne, konceptualne cykle.


Boys fleeing from southern Sudan [refugee calm], 1993; źródło: artsy.net
Film syna legendarnego artysty, Juliano Ribeiro Salgado, oraz Wima Wendersa, wybitnego reżysera i fotografa z zamiłowania,
to z pewnością jeden z najważniejszych dokumentów ostatnich lat. Uporządkowany, lecz bardzo nastrojowy portret wybitnego twórcy w połączeniu z prezentacją jego bogatego dorobku kształtują obraz niezwykle przejmujący. Estetykę filmu charakteryzuje jednak zupełnie inna myśl przewodnia od tej, która cechuje fotografie Salgado. Przepełnione szczegółami, skrajnie brutalne obrazy w połą-
czeniu ze skromną oprawą i minimalistyczną narracją tworzą doskonałą przestrzeń do poznania kultur dotkniętych okrutnym cierpieniem oraz pole do refleksji nad najtrudniejszymi problemami społecznymi.


Robert Szymański, 2A

Tekst powstał w ramach realizacji wydarzenia "Dwójkowa Wiosna Fotograficzna".

Blind Woman, Mali, 1985; źródło: artsy.net


sobota, 6 czerwca 2015

Kolejnych słów kilka o fotografii - tym razem MODA


Moda, fotografia i film


Kadrowanie, kompozycja, wybór ujęcia - te i wiele innych wyrażeń łączy zarówno świat filmu, jak i fotografii. Zwłaszcza wtedy, gdy za obiektywem aparatu lub kamery stoją ludzie świadomi plastycznie z konkretną wizją artystyczną.

Gdy myślę o filmie i jego związkach z fotografią mody od razu do głowy przychodzi mi dzieło wybitnego włoskiego reżysera Michelangelo Antonioniego -"Powiększenie". Film został nakręcony w 1966 roku i jest obrazem psychologicznym z wątkiem kryminalnym. Ale nie o fabułę tu chodzi, a o wyjątkowo dobrany wybór kadrów, wysmakowane obrazy, którymi częstuje nas włoski twórca.


      

Źródła ilustracji: www.kinofilka.blogspot.com oraz intokino.com


Wysmakowane lata 60., kolorowa atmosfera Londynu i wyszukane kadry filmowe, które przeszły do kanonu - oto cechy "Powiększenia". Przyjrzyjcie się tym obrazom - są fantastyczne:

Źródło ilustracji: bad-taste.pl

Źródło ilustracji: www.theguardian.com

Osoby bardziej zainteresowane tematem odsyłam do artykułu Igi Budizkowskiej "Moda w filmach Antonioniego": http://www.elle.pl/moda/artykul/moda-w-filmach-antonioniego


Źródło ilustracji: www.allocine.fr


Tyle moich słów tytułem wstępu do kolejnego artykułu Natalii Koszałki, która tym razem zaproponowała nam mały przegląd po najważniejszych jej zdaniem fotografach mody.

 Serdecznie zapraszam do lektury!




Jednym z najsłynniejszym fotografów mody jest Mario Testino. Urodził się w 1954 roku w Limie. Co ciekawe w młodości nie wiązał swojej przyszłości z fotografią, chciał zostać księdzem, a studiował ekonomię. Następnie postanowił wyjechać do Londynu, aby studiować fotografię. Jako ciekawostkę dodam, że pomalował tam sobie włosy na różowo, co pomogło początkującemu artyście w „wybiciu się”. Jego kariera nabrała tempa, kiedy został wybrany, aby sfotografować Księżną Dianę dla modowego magazynu Vanity Fair. 

Źródło fotografii: marks.whackdesign.com

Od tamtego czasu robił zdjęcia do kampanii najważniejszych domów mody, takich jak: Gucci, Burberry czy Versace, jego fotografie znalazły się wiele razy na okładkach prestiżowych magazynach, np. Vogue i V, a modelkami były dla niego takie sławy jak Kate Moss (Testino uważa ją za najlepszą modelkę świata) i Madonna. Wiele razy miał także okazję fotografować brytyjską rodziną królewską, np. podczas zaręczyn Catherine Middleton i księcia Williama. 

Źródło fotografii: peterjansen.com


Annie Leibovitz, urodzona w 1949 roku w USA, także nie od zawsze była pewna tego, co chce robić w przyszłości, m.in. przez kilka miesięcy zajmowała się pracami archeologicznymi w świątyni króla Salomona. Kiedy po kilku latach przygód wróciła do Stanów Zjednoczonych w 1970 roku, wysłała swoje portfolio do magazynu The Rolling Stone i od razu dostała pozycję głównego fotografa. W 1983 zaczęła pracować dla Vanity Fair jako niezależny fotograf, a w 1998 także dla Vogua. Wśród fotografowanych przez nią osób znalazły się takie osobistości jak John Lennon i Yoko Ono, Demi Moore, Michael Jackson i Meryl Streep. 

Źródło fotografii: balletthebestphotographs.wodrpress.com

Jednym z jej najsłynniejszych prac jest zdjęcie Johna Lennona oraz Yoko Ono, które wykonała tuż przed zabójstwem muzyka. Wykonana przez nią kampania dla firmy Gap także okazała się wielkim sukcesem. 

Źródło fotografii: listen.com


Natomiast Ellen von Unwerth była pewna branży, w której chce się spełniać. Urodziła się w 1954 roku, we Frankfurcie. Przez pierwsze dziesięć lat swojej pracy, zajmowała się modelingiem, natomiast później role się odwróciły-to właśnie ona stanęła za obiektywem. Pierwszy sukces, który zaważył na rozwinięciu się jej kariery odniosła fotografując piękną Claudię Schiffer. 

Źródło fotografii: blog.mohito.pl

Głównie zajmuje się tworzeniem kampanii, reklamowych oraz editoriali. Jej prace były publikowane we wszystkich najważniejszych magazynach modowych, m.in. Vogue, Vanity Fair i I-D, nakręciła także kilka filmów krótkometrażowych dla projektantów mody oraz teledysków.
Źródło fotografii: www.pinterest.com


                                                                                                   Natalia Koszałka, 1B




czwartek, 28 maja 2015

Znani fotografowie - krótki artykuł o historii kadru


Fotografia i film to dwie dziedziny sztuki, które nieprzerwanie się przenikają i działają na siebie niezwykle inspirująco. Zapraszamy do przeczytania artykułu Natalli o trzech - jej zdaniem - najwybitniejszych postaciach w historii fotografii zaangażowanej.


Znani fotografowie


Pierwszym z opisywanych przeze mnie fotografów jest Kevin Carter. Urodził się on 13 września 1960 roku w Johannesburgu, w rodzinie brytyjskich emigrantów, popierającej apartheid. Mimo to Carter już w dzieciństwie sprzeciwiał się dyskryminacji rdzennych mieszkańców Afryki. Pracę fotografa zaczął w gazecie „Sunday Express”, gdzie zajmował się uwiecznianiem imprez sportowych. Bardziej jednak interesowała go fotografia reporterska, dlatego następnie przeszedł do innej gazety, gdzie mógł zajmować się upragnionym tematem. 

Portret Kevina Cartera. Źródło ilustracji: kevincarterpresentation.wordpress.com

Fotografował m.in. częste w tamtym okresie protesty przeciwko apartheidowi. W 1993 pojechał z przyjacielem do Sudanu, gdzie chciał fotografować ofiary klęski głodu. W buszu zobaczył wychudzoną dziewczynkę, która przystanęła na chwilę, aby odpocząć. Za chwilę obok niej pojawił się sęp. Carter uwiecznił tę chwilę - zdjęcie zyskało wielką sławę, fotograf otrzymał za nie również prestiżową Nagrodę Pulitzera. 

Źródło ilustracji: http://havacuppahemlock1.blogspot.com/

Mimo ogromnego sukcesu zawodowego, mężczyzna nie był w stanie unieść ciężaru sytuacji, których doświadczył i w 1994 roku popełnił samobójstwo.



Drugim wybranym przeze mnie artystą został Steve McCurry. Urodził się on 23 kwietnia 1950 roku, w Filadelfii. McCurry swoją karierę zaczął fotografując w Afganistanie, w czasie wojny afgańsko-sowieckiej. Był zmuszony do pracy w ukryciu-nosił lokalne szaty, a naświetlone filmy zaszywał w ubraniach. Był on pionierem zdjęć z tego konfliktu, dlatego też jego prace odniosły taki sukces i były szeroko publikowane w mediach. 

Źródło ilustracji: www.boredpanda.com

Jego najsłynniejszą fotografią jest portret Sharbat Guli pt. „Afgańska dziewczyna”. McCurry zrobił je w obozie dla uchodźców. Przedstawia ono 12-letnią Afgankę, o niezwykle przenikliwych oczach, mającą na głowie zarzuconą czerwoną chustę, Zdjęcie to pojawiło się na okładce National Geographic i zyskało międzynarodową sławę. Często określane jest mianem „ Afgańskiej Mony Lisy”. Początkowo nie znano tożsamości dziewczyny, jednak po 18latach udało się ją odnaleźć i przeprowadzić z nią wywiad. 

Źródło ilustracji: en.wikipedia.org
Okazało się, że nigdy nie zobaczyła swojego zdjęcia, jednak doskonale pamiętała chwilę, gdy McCurry ją sfotografował.



Trzecim i ostatnim fotografem, którego sylwetkę postaram się przybliżyć jest Alberto Korda. Korda urodził się 14 września 1928 roku w Hawanie, w rodzinie robotniczej. Pracował w wielu zawodach, jednak, gdy został pomocnikiem fotografa, poczuł, że właśnie to chce robić w przyszłości. W latach 50 głównie zajmował się fotografią mody. Jako ciekawostkę dodam, że jego żona była pierwszą kubańską modelką. Później jednak zdecydował się uwieczniać wyjątkowe zjawisko zachodzące w jego ojczyźnie-kubańską rewolucję. 

Źródło ilustracji: www.arthistoryarchive.com

Właśnie w tym czasie zrobił swoje najbardziej znane zdjęcie-portret Ernesto "Che" Guevary, które stało się jedną z ikon popkultury. Korda nigdy nie otrzymał za wykorzystanie tego zdjęcia wynagrodzenia. Jednak w 2000 roku walczył w sądzie przeciwko „Smirnoff” (producent alkoholu) za użycie w reklamie jego zdjęcia, gdyż uważał, że jest to nie na miejscu, obraża i hańbi zmarłego w imię szlachetnych ideałów Che. W procesie wywalczył 50tys. dolarów, które oddał kubańskiemu systemowi zdrowia.

Źródło ilustracji: pl.wikipedia.org 


                                                                                                   Natalia Koszałka, 1B